Peki nedir bu öncelikli sorunlar? Birincisi; yıllardır konuşulan ve artık kangren haline gelen Alacabel Tüneli’nin bir an önce tamamlanmasıdır. İkincisi; Konya–Seydişehir–Antalya hızlı tren hattının yatırım programına alınarak hayata geçirilmesidir. Üçüncüsü; şehir merkezinde kalan çöplüğün artık başka bir alana taşınmasıdır. Dördüncüsü; doğa turizminde önemli bir potansiyele sahip olan Kuğulu Park’ın genişletilerek geliştirilmesi, bu alanın gerçek anlamda bir cazibe merkezine dönüştürülmesi ve çevresindeki Marangozlar Sanayi’nin uygun bir alana taşınmasıdır. Beşincisi; Organize Sanayi Bölgesi’nin genişletilmesi ve yeni yatırımcıların Seydişehir’e kazandırılmasıdır. Altıncısı ise; şehirde her geçen gün büyüyen trafik sorununun kalıcı çözümlerle ortadan kaldırılmasıdır. Elbette daha birçok küçük sorun vardır. Ancak büyük meseleler çözülmeden, küçük sorunların çözümü kalıcı bir anlam ifade etmez. Bir diğer önemli eksiklik ise birlik ve beraberliktir. Bu şehir için artık “ben” değil “biz” demenin zamanı gelmiştir. Belediye, iktidar, muhalefet, sivil toplum kuruluşları ve en önemlisi halk… Herkesin ortak bir noktada buluşması gerekiyor. Özellikle muhalefetin de bu sürecin içine daha aktif şekilde dahil edilmesi şarttır. Çünkü bu mesele siyaset üstü bir meseledir; bu mesele Seydişehir meselesidir. Unutulmamalıdır ki; takip edilmeyen hiçbir iş sonuçlanmaz. Israrla, kararlılıkla ve birlikte hareket edilirse Seydişehir hak ettiği yatırımları mutlaka alacaktır. Aksi halde, yıllardır konuşup hiçbir adım atamayan bir şehir olarak kalmaya devam ederiz. İstersen bunu biraz daha sertleştirebilir ya da başlığı daha çarpıcı hale getirebilirim.